Misbruik binnen de vereniging

Ik draag nu al een aantal jaar een geheime herinnering met me mee. Iets wat een tweestrijd in mij creëert. Aan de ene kant wil ik het vertellen en het delen, maar aan de andere kant ben ik bang. Ik ben bang voor hoe anderen zullen reageren en hoe anderen er mee om zullen gaan. Toch heb ik de behoefte om het te delen. Mijn verhaal delen met de wereld betekent ook het verhaal delen met mijn dierbaren waaronder mijn moeder. Hoe vertel je aan je eigen moeder wat er 7 jaar geleden gebeurd is?

“Alles komt goed, al duurt het soms een beetje lang.”

“Ik ga hem aangeven”, zegt mijn zus.
Verontwaardigd kijk ik haar aan. Wij wonen allang niet meer samen als zussen.
Mijn moeder is aan borstkanker overleden en daardoor ben ik naar een pleeggezin gegaan.
Dus toen mijn zus bij mij langskwam was ik verrast. Niet alleen door haar vastberadenheid maar ook
dat ik haar aantrof in de woonkamer toen ik uit school kwam.
“Wat hij gedaan heeft is gewoon heel erg fout!”
Heel eerlijk gezegd viel bij mij totaal het kwartje niet. Ik had echt geen idee waar ze het over had.