Hey lieve jij

Hey lieve jij, die dit leest. Wat zou ik je graag een knuffel willen geven. Je vertellen dat je niet alleen bent. Dat er, helaas, velen anderen met jou zijn die dit doormaken. Wat zou ik je graag willen vertellen dat je open mag zijn over wat jou is gebeurd. Dat je niet rond hoeft te lopen met het grote zware geheim dat je met je meedraagt. Hey lieve jij, wat zou ik je graag vertellen.
Het is niet jouw schuld.

Een brief voor iedereen die niet werd geloofd

Deze is voor iedereen die uitkwam voor wat hem/haar was overkomen maar niet werd geloofd of begrepen. En ook aan degenen die hun verhaal (nog) niet hebben kunnen/durven delen of twijfelen aan zichzelf en hun verhaal. Als jij dit bent, hoop ik dat je de volgende woorden goed in je opneemt, want ja, jou verhaal doet er toe. Jij doet er toe.

Een open brief aan Brianna Hamblin: “Oh lieve Brianna, we begrijpen je pijn”

Op 23 juli 2021 ging er plots een filmpje van Spectrum News 1 Viral. In het filmpje is te zien dat Brianna Hamblin, de reporter die op het punt stond een nieuwsfragment op te nemen, wordt aangesproken door een voorbijganger. Vervolgens wordt ze meerdere keren seksistisch en racistisch benaderd en geïntimideerd. Dit is een open brief van een van onze teamleden aan Brianna.

Lastiggevallen op straat

Uit ons onderzoek uit juni 2021 blijkt dat bijna alle vrouwen zich niet veilig voelen als ze ‘s avonds alleen over straat gaan. Straatintimidatie hoeft niet alleen gepaard te gaan met fysiek of verbaal geweld, zoals veel mensen denken. Achtervolgen, stalken en ongewenste benaderingen vallen ook onder straatintimidatie. Amber (20) maakte het mee. Zij werd voor een langere tijd achtervolgd en hinderlijk geïntimideerd. 

Aangerand op mijn 17e: ingezonden brief

SafeHaven vindt het belangrijk om de ruimte te geven aan iedereen die diens verhaal over seksueel grensoverschrijdend gedrag wil delen. Het verhaal van vandaag is een via de website ingezonden brief van een anonieme schrijfster.
Zij is aangerand op haar zeventiende.

Misbruik binnen de vereniging

Ik draag nu al een aantal jaar een geheime herinnering met me mee. Iets wat een tweestrijd in mij creëert. Aan de ene kant wil ik het vertellen en het delen, maar aan de andere kant ben ik bang. Ik ben bang voor hoe anderen zullen reageren en hoe anderen er mee om zullen gaan. Toch heb ik de behoefte om het te delen. Mijn verhaal delen met de wereld betekent ook het verhaal delen met mijn dierbaren waaronder mijn moeder. Hoe vertel je aan je eigen moeder wat er 7 jaar geleden gebeurd is?

“Alles komt goed, al duurt het soms een beetje lang.”

“Ik ga hem aangeven”, zegt mijn zus.
Verontwaardigd kijk ik haar aan. Wij wonen allang niet meer samen als zussen.
Mijn moeder is aan borstkanker overleden en daardoor ben ik naar een pleeggezin gegaan.
Dus toen mijn zus bij mij langskwam was ik verrast. Niet alleen door haar vastberadenheid maar ook
dat ik haar aantrof in de woonkamer toen ik uit school kwam.
“Wat hij gedaan heeft is gewoon heel erg fout!”
Heel eerlijk gezegd viel bij mij totaal het kwartje niet. Ik had echt geen idee waar ze het over had.